blog afkicken 2020-09

Bloggermann

wat houd mij bezig

Ja, toch maar weer begonnen met het bijhouden van een weblog.
Met in gedachten dat ik de website zou gaan opzeggen en het feit dat ik in de verdovende middelen slikkende periode niets meemaakte, ben ik gestopt met het bloggen.


Nu de medicatie eindelijk wordt afgebouwd hoop ik dat er weer een beetje leven in de brouwerij komt en dat ik weer iets heb  te melden. Je bent gelukkig niet verplicht tot het lezen hiervan maar als je een berichtje wil ontvangen wanneer er een nieuwe blog wordt geplaatst, dan moet je het contactformulier maar gebruiken.  Welkom in een stukje van mijn leven!

Afkicken, versie 2


geplaatst op 2 augustus 2020



Een tweede poging om af te kicken van de Fentanyl. De vorige poging gestopt omdat ik veel last had van afkickverschijnselen en terugkomende pijn. Inmiddels gebruik ik een mildere pijnstiller die de Fentanyl moet vervangen en kan ik in kleinere stapjes dan de vorige keer gaan beginnen met het afbouwen van deze pijnstiller.


Als je nog maar net pijn krijgt, heb je nog geen enkel idee wat je staat te wachten. Ondanks een geslaagde operatie blijft de pijn. Uiteindelijk kom je dan na bijna 3 jaar terecht bij de pijnpoli van het EMC en krijg je te horen dat er al jaren een onnodig medicijn is gebruikt. Van de 21 (!) pillen per dag waren er dus 9 overbodig, maar ik had die chemische zooi al wel ruim 2 jaar geslikt. Tja,  huisartsen doen met heel hun hart hun best, maar pijnbestrijding blijkt een vak appart. 


Zo is ook de zorg een gebied waar onbedoeld kleine "slordigheden" plaatsvinden:

- neuroloog schrijft 6 pillen van 150 mg per dag voor. Na enkele maanden komt de apotheek er achter dat het maximum 600 mg/dag is. Oeps!

- huisarts die serieus meedenkt, schrijft Fentanylpleister voor. Later krijg ik te horen dat die nooit samen met Tramadol wordt gebruikt, omdat ze beiden hetzelfde doen.

- een neuroloog neemt me na de pre-operatieve screening aan om "snel" te worden geopereerd. Volgens de website binnen 2 weken; in de praktijk eerder 6 dan 4 weken. Als ik na 4 weken nog niets heb gehoord, ga ik bellen naar het ziekenhuis. De neuroloog is al op vakantie en er is geen operatiepersoneel, die komt de komende maanden waarschijnlijk ok niet. (ziekenhuis inmiddels gesloten)

- de kliniek waar ik uiteindelijk wel ben geopereerd, wees me op een te hoge bloeddruk, waarmee ik niet gepereerd zou kunnen worden en wees me ook op de nadelen en risico's van een operatie, wat ik bij het vorige ziekenhuis niet had gehoord.


Inmiddels is het spannend geworden. Ik gebruik nu ongeveer 40% van de originele dosis; een vorige keer kreeg ik al serieuze klachten bij 50%. Waarschijnlijk zal de pijn al dan niet gedeeltelijk terug komen, maar ik denk dat ik dat minder erg vind dan constant moe zijn en willen slapen. Ik blijf er maar gewoon voor bidden.